Tanabata – Astralne Święto Zakochanych
W Małej Japonii kochamy opowieści, które niosą ze sobą nie tylko piękno, ale i przesłanie. Jedną z najpiękniejszych z nich jest Tanabata (七夕) – japońskie święto miłości, gwiazd i marzeń.
Obchodzone 7 lipca, święto to łączy tysiącletnią tradycję z romantyczną legendą o dwojgu zakochanych, których los rozdzielił na dwa brzegi niebiańskiej rzeki – Drogi Mlecznej. Ich historia uczy nas, że prawdziwa miłość jest cierpliwa, wytrwała… i potrafi przetrwać nawet kosmiczne odległości.
W Japonii Tanabata to czas życzeń i poetyckich gestów – na kolorowych paskach papieru, zwanych tanzaku, zapisuje się swoje marzenia i zawiesza je na bambusowych gałązkach. Wierzono, że tego dnia niebo może ich wysłuchać – tak samo, jak wysłuchało Orihime i Hikobosiego.
W naszej Małej Japonii także chcemy celebrować ten wyjątkowy moment. Zapraszamy Cię, by na chwilę zwolnić, spojrzeć w niebo i poczuć magię dawnych legend. A zanim napiszesz własne marzenie na tanzaku, poznaj niezwykłą historię dwóch gwiazd, które raz w roku odnajdują drogę do siebie…
Legenda o Orihime i Hikobosim: – miłość zapisana na niebie
Dawno, dawno temu, w najwyższych sferach niebios, mieszkała młoda księżniczka o imieniu Orihime. Była niezwykłą tkaczką – jej dłonie potrafiły z nici chmur i gwiezdnego światła wyczarować szaty dla samego nieba. Dzień po dniu, bez wytchnienia, tkała dla swojego ojca – surowego, lecz potężnego władcy Niebios.
Choć Orihime była podziwiana za talent, jej serce było samotne. Marzyła nie o zaszczytach, lecz o kimś, kto spojrzy na nią nie jak na księżniczkę… lecz jak na dziewczynę, której serce bije cicho i prawdziwie.
Pewnego dnia jej ojciec – wzruszony tęsknotą córki – postanowił ją przedstawić pewnemu młodzieńcowi: Hikoboshowi, opiekunowi niebiańskiego bydła. Był prosty, uczciwy i żył po drugiej stronie niebiańskiej rzeki – Amanogawy, Drogi Mlecznej. Kiedy spotkali się po raz pierwszy, czas zadrżał. Ich spojrzenia przecięły wszechświat – i tak zakochali się w sobie natychmiast.
Ich miłość była tak silna, że całkowicie oplotła ich świat. Orihime przestała tkać, Hikoboshi porzucił swoje bydło – wszystko inne przestało istnieć. Niebo zaczęło gasnąć, gwiazdy zamilkły.
Ojciec Orihime, rozgniewany i zawiedziony, postanowił ich rozdzielić. Każdemu przydzielił inny brzeg Amanogawy, skazując ich na wieczną rozłąkę. Serce Orihime pękło – płakała tak żarliwie, że jej łzy stawały się spadającymi gwiazdami.
Widząc jej rozpacz, Niebiański Władca zlitował się. Ustalił jedno: jeśli Orihime i Hikoboshi będą sumiennie wypełniać swe obowiązki, będą mogli spotykać się raz w roku – siódmego dnia siódmego miesiąca.
Tego dnia sroki z całego świata zlatywały się i tworzyły most z własnych skrzydeł, by kochankowie mogli przejść przez Drogę Mleczną i objąć się choć na chwilę. Ale jeśli tego dnia padał deszcz, sroki nie przylatywały – a ich łzy spadały na ziemię wraz z deszczem…
Ta historia jest czarująca
- Magia miłości i tęsknoty – zakochani gotowi są pokonać kosmiczną przepaść.
- Niebiański rytuał – co roku powtarzamy ich spotkanie, pisząc własne pragnienia na kolorowych tanzaku – w ten sposób stajemy się częścią ich opowieści.
- Baśniowy detal – most srok utkany z piór dodaje całej historii jeszcze więcej uroku i zmysłowości.
Posiada ponadczasowy morał
Miłość, troska i oddanie są potężniejsze niż przestrzeń, czas i obowiązki. A my, zawieszając swoje życzenia na kolorowych paskach papieru – tanzaku, uczestniczymy w tej romantycznej ceremonii gwiazd – razem z Orihime i Hikobosim.
… może i Tobie niebo da szansę, by spełnić to, co ukryte w sercu?
